Glenfinnan en Oban

Onder gietende regen pakten we de auto in. Al gelukkig hadden we vandaag wel wat kilometers te rijden en bleven we zo droog in de auto. Onderweg stopten we eerst langs het Eilean Donan kasteel, ook gekend van James Bond Tomorrow Never Dies. Het regende pijpenstelen dus bleef het bij een fototje trekken.

Tweede halte was aan het memorial voor de commandos, in de buurt van de berg Ben Nevis waar ze trainen. 

Daarna stond de Glenfinnan brug op het programma bekend omdat die in De Harry Potter films voorkomt. Op een weg van tien mijl waar letterlijk niets is heb je twee grote parkings die volledig vol waren bij onze aankomst. Mensen probeerden kilometers verder langs de baan te parkeren om in de regen te voet naar de brug te lopen. Dit hadden we niet verwacht. Na twee keer langs te rijden beslisten we het een derde en laatste kans te geven en met de magische spreuk Parkingus Openus gebaarde de parkwachter  dat er twee autos binnen mochten jawel, en ook de spreuk pluvius stoppus bleek te werken… in zeer lichte motregen zagen we een massa volk naar de brug kijken, en toen beseften we dat we een ongelooflijke chance hadden en de stoomtrein ook ging passeren, vandaar de enorme drukte. Nog geen vijf minuten later verscheen de trein met mooi getoeter en die bleef ook even op de brug halthouden.  En toen kwam zelfs een zonneschijn door de wolken… lucky bastards.

Als laatste stop  hielden we halt aan Arthurs grond. Het was wat zoeken en bergop wandelen, maar we geraakten er toch. Een gekapt bos op een heuvel met mooi uitzicht, ze doen het vooral om de natuur daar te beschermen, vogelkastjes, insectenkasten, enz… Ze hebben daar ook Highland koeien en Marie besloot de tweeling Ewan en Andy te sponseren. Ze krijgt maandelijks een update en fotos van de beestjes.
We reden dan verder naar onze eindbestemming, de stad Oban. Een kleine haven, veel aangename winkeltjes die al wel gesloten waren. Na de mooie overwinning van Wout Van Aert gingen we lekker Italiaans eten, al begreep de dienster de bestelling verkeerd en vermengde pasta Amatriciana met pasta Arabiatta, wat best pikant was.